P.S.S.R

Powiatowa Społeczna Straż Rybacka (P.S.S.R) w Żaganiu została powołana przez
Radę Powiatu Uchwałą z dnia 08 października 1999 roku.
Aktualnie P.S.S.R. liczy 33 strażników działających w 4 grupach terenowych
(Żagań, Szprotawa, Iłowa, Leszno Górne).


W ramach czynności kontrolno-prewencyjnych współpracujemy z:
Komendą Powiatową Policji, Wydziałem Środowiska Starostwa Powiatowego,
jak również z Państwową Strażą Rybacką.


Komendanci P.S.S.R powiatu żagańskiego:
1999 – 2001 kol. Zbigniew BANASZAK
2001 – 2002kol. Piotr KUSZYŃSKI
2002 – 2005 kol. Andrzej DEC


od 2005 –       kol. Ryszard MORZECKI.

Strażnikiem P.S.S.R. może być osoba, która:
- jest obywatelem polskim,
- ukończyła 18 lat i ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta w pełni z praw publicznych,
- posiada Kartę Wędkarską,
- posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie czynności strażnika,
- jest nieskazitelnego charakteru,
- posiada odpowiednie kwalifikacje przewidziane dla strażników P.S.R.

Uprawnienia Społecznej Straży Rybackiej
Strażnik SSR ma stosownie do treści art. 25 ust. 1 Ustawy o rybactwie śródladowym,
uprawnienia wskazane w art. 23 pkt 1-3 i 4b

  1. kontrolowanie dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu:
  2. kontrolowanie ilości, masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzany do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu:
  3. zabezpieczanie porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza:
  4. w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia – odbieranie za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć.

Ponadto w przypadku wykrycia wykroczenia strażnicy mają prawo zaproponować osobie, która je popełniła dokonanie dobrowolnej wpłaty na zagospodarowanie i ochronę wód. Wpłata dokonywana jest gotówką i musi zostać udokumentowana na pokwitowaniu KP (kasa przyjmie), a kopia tegoż pokwitowania zostaje wręczona wędkarzowi. Taki sposób załatwienia całej sprawy jest formą naprawy wyrządzonej szkody i jest zgodny z przepisami, m.in. z art. 415 kodeksu karnego oraz z art. 41 kodeksu wykroczeń. Oczywiście taka wpłata jest całkowicie dobrowolna i nikt nie ma obowiązku dokonywania jej, jednak w przypadku odmowy wędkarz musi liczyć się z dalszymi czynnościami służbowymi strażników, a więc zatrzymaniem za pokwitowaniem sprzętu służącego do popełnienia wykroczenia a następnie przekazania go do Państwowej Straży Rybackiej. PSR wszczyna wówczas postępowanie mandatowe lub przekazuje sprawę do rozpatrzenia przez sąd. Zaznaczyć należy, że dokonanie dobrowolnej wpłaty jest możliwe tylko i wyłącznie w przypadku popełnienia wykroczenia i w żadnym przypadku nie jest mandatem. Natomiast przestępstwo zawsze podlega ściganiu i musi zostać zgłoszone przez strażników Państwowej Straży Rybackiej lub Policji. Po zatrzymaniu sprzętu przez strażników przez 2 - 3 dni jest jeszcze możliwość zgłoszenia się wędkarza w biurze Okręgu w celu złożenia wyjaśnień i ewentualnego dokonania dobrowolnej wpłaty oraz jego odbioru. Po upływie tego czasu sprzęt trafia do Państwowej Straży Rybackiej i kończy się mandatem lub sprawą w sądzie.

Na podstawie art. 25 ust. 2 Ustawy o rybactwie śródlądowym straznik P.S.S.R podczas
i w związku z wykonywaniem wskazanych wyżej czynności korzysta z ochrony prawnej
przysługującej funkcjonariuszom publicznym, co w świetle Kodeksu Karnego
z 06.06.1997r oznacza, że:

1. Naruszenie nietykalności cielesnej strażnika P.S.S.R jest przestępstwem z art.222 §1 Kodeksu Karnego
zagrożonym grzywną, karą ograniczenia wolnosci albo pozbawienia wolności do lat trzech.
2. Dopuszczenie się czynnej napaści na strażnika P.S.S.R z użyciem broni palnej, noża lub innego niebezpiecznego narzędzia, albo środka obezwładniajacego jest przestepstwem z art.223 Kodeksu Karnego zagrożonym karą pozbawienia wolności do lat dziesięciu.
3. Stosowanie przemocy lub groźby bezprawnej, w celu zmuszenia strażnika P.S.S.R do przedsięwzięcia lub zaniechania czynnosci jest przestępstwem z art.224 §2 Kodeksu Karnego, zagrożonym karą pozbawienia wolności do lat trzech, a jeżeli nastepstwem takiego zachowania było naruszenie ciała lub rozstroju zdrowia, trwajacego dłużej niż siedem dni, albo ciężki uszczerbek na zdrowiu jest przestepstwem z art.224§2 Kodeksu Karnego zagrożonym karą pozbawienia wolności od trzech miesięcy do lat pięciu.
4. Znieważenie strażnika P.S.S.R lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiazków słuzbowych jest przestepstwem z art.226§1 Kodeksu Karnego zagrożony karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolnosci do roku.

Kodeks Postępowania Karnego Art. 243
§1

Każdy ma prawo ująć osobę na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości.
§2
Osobę ujętą należy niezwłocznie oddać w ręce Policji. Jeżeli Strażnik SSR widzi, że osoba popełnia przestępstwo (np. bezprawny połów ryb siecią), ale i wykroczenie (np. bezprawne wędkowanie) i albo odmawia okazania dokumentu pozwalającego stwierdzić tożsamość (może odmówić: Strażnik SSR nie ma prawa legitymowania)
albo zaczyna uciekać, to strażnik SSR może ją ująć, nie dlatego, że jest strażnikiem, ale dlatego, że jest
Każdym w rozumieniu art. 243 §1 k.p.k, z tym tylko, że musi osobę ujętą niezwłocznie oddać w ręce Policji.
§3
W razie stawiania oporu przez osobę ujmowaną dopuszczalne jest stosowanie siły fizycznej w stopniu nieprzekraczającym potrzeb zatrzymania. Strażnik SSR może dokonać ujęciaosoby, jeżeli zachodzą cztery podstawowe przesłanki:

  1. uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia;
  2. ujęcie na gorącym uczynku lub w bezpośrednio podjętym pościgu;
  3. obawa ukrycia się lub niemożność ustalenia tożsamości ujmowanego;
  4. niezwłoczne przekazanie Policji.

Gdyby jednak któryś z tych warunków nie był spełniony, Strażnik SSR (tak jak i każda inna osoba) dokonując
ujęcia naraża się na odpowiedzialność za przestępstwo pozbawienia człowieka wolności (art. 189 k.k.)

Porządek na łowisku
Kodeks Wykroczeń Rozdział XVII „Wykroczenia przeciwko urządzeniom użytku publicznego”

Art. 145. Kto zanieczyszcza lub zaśmieca miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę,
plac, ogród lub zieleniec, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.
Łowisko jest z „definicji” miejscem dostępnym dla publiczności. Jeżeli łowisko znajduje się w lesie
wtedy wchodzi w rachubę art. 162 §1 Kodeksu Wykroczeń, który za wykroczenie zagrożone grzywną do 5000 zł albo naganą uznaje każde zaśmiecanie lasu.


Biwakowanie nad wodą
Ustawa o lasach Art. 30 ust. 1 pkt 10 zabrania biwakowania w lasach poza miejscami
wyznaczonymi przez właściciela lasu lub nadleśniczego.


Kodeks Wykroczeń Rozdział XIX „Szkodnictwo leśne ,polne i ogrodowe”
Art. 157 §1 Przewidziane w nim wykroczenie , zagrożone grzywną do 500 zł albo naganą, popełnia, kto wbrew żądaniu osoby uprawnionej nie opuszcza lasu, pola ogrodu pastwiska, łąki lub grobli. Biwakujący popełni wykroczenie dopiero jeśli nie podporządkuje się żądaniu opuszczenia lasu, pola, łąki.
Strażnik SSR żądając od biwakującego opuszczenia lasu, pola, łąki jest osobą uprawnioną w znaczeniu przyjmowanym przez art. 157 §1 k.w..

Każdy nocleg pod gołym niebem, obojętnie czy w namiocie czy bez jest w znaczeniu leksykalnym biwakowaniem.

WYSOKOŚĆ GRZYWIEN NAKŁADANYCH W DRODZE MANDATU KARNEGO
ZA WYBRANE RODZAJE WYKROCZEŃ PRZEZ UPRAWNIONE ORGANY

Rozporządzenie w sprawie wysokości mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeń:
- kto dokonuje amatorskiego połowu ryb bez posiadania wymaganych dokumentów - 200 zł;
- o wymiarach ochronnych - 200 zł;
- w okresie ochronnym - 200 zł;
- w odległości mniejszej niż 50m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących wodę - 200 zł;
- łososiowatych i lipieni - więcej niż jedną wędką - 200 zł;
- wędką w odległości mniejszej niż 50m od rozstawionych w wodzie narzędzi połowowych uprawnionego do rybactwa - 200 zł;
- wędką w odległości mniejszej niż 75m od znaku oznaczającego dokonywanie podwodnego połowu ryb kuszą - 100 zł;
- wędką przez podnoszenie i opuszczanie przynęty w sposób ciągły, z wyjątkiem łowienia ryb pod lodem - 200 zł;
- łososiowatych kuszą - 300 zł;
- kuszą na szlaku żeglownym - 300 zł;
- kuszą od dnia 15 października do dnia 15 maja - 300 zł;
- kuszą przy użyciu specjalnych aparatów do oddychania w wodzie - 300 zł;
- kuszą w odległości mniejszej niż 75m od innych osób oraz ustawionych w wodzie narzędzi połowowych - 300 zł;
- kto dokonuje amatorskiego połowu raka błotnego lub raka szlachetnego - 300 zł;
- przy braku rejestracji sprzętu pływającego służącego do połowu ryb - 200 zł;
- jeśli uprawniony do rybactwa nie wykonuje obowiązku trwałego oznakowania narzędzi rybackich w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela - 200 zł.

Wysokości kar pieniężnych przewidzianych w taryfikatorze kontrolujących :
200 zł – brak aktualnych opłaconych składek
100 zł – pozostawienie samochodu na: grobli lub wale p- powodziowym
50 zł – rzucenie niedopałka na lód lub do wody (zaśmiecanie).

Oprócz tego możemy się spodziewać kar za niszczenie przyrody
(wykonanie podpórki pod wędkę ze świeżo ułamanej gałęzi), czy palenie ognia przy terenie leśnym.

 

Kto prowadzi postępowanie mandatowe?
Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 95 § 1 k.p.w., postępowanie mandatowe prowadzi Policja, a inne organy, gdy przepis szczególny tak stanowi. Do grona innych organów należą m.in.: strażnicy Państwowej Straży Rybackiej, strażnicy Państwowej Straży Łowieckiej, funkcjonariusze Straży Parku Narodowego oraz strażnicy leśni.

Rodzaje mandatów

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia rozróżnia w art. 98 trzy rodzaje mandatów:
1) gotówkowy – wydawany ukaranemu po uiszczeniu grzywny uprawnionemu funkcjonariuszowi, który ją nałożył;
2) kredytowany – wydawany ukaranemu za potwierdzeniem odbioru z zawartym pouczeniem o obowiązku uiszczenia grzywny w terminie 7 dni od daty przyjęcia mandatu oraz skutkach nieuiszczenia grzywny w terminie;
3) zaoczny – nakładany, gdy doszło do wykroczenia, którego sprawcy nie zastano na miejscu jego popełnienia,
a zarazem nie zachodzi wątpliwość co do osoby tego sprawcy.

 
Tworzenie stron, projektowanie wizytówek, szablony aukcji - wPartner.pl